عاشورا حماسه تعلیم و تربیت

تاریخ نامه: 26 آبان 1391
شماره نامه:
 
مناسبتها  |   
... در لحظه وداع عاشورا، فقط اين آغوش امام بود که جان مي داد براي گريستن، و خواهر آن قدر گريه کرد که از هوش رفت و برادر را نگران هستي خويش کرد. امام به صورت خواهر آب مي پاشد و پيشاني اش را بوسه گاه لب هاي خويش مي کند و خواهر با گوش جان   مي شنود که: آرام باش خواهرم!!... صبوري کن تمام دلم!!
مرگ، سرنوشتِ محتوم اهل زمين است. حتي آسمانيان هم مي ميرند. بقا و قرار فقط از آن خداست و جز خدا نيست کسي که زنده بماند. اوست که مي آفريند، مي ميراند و دوباره زنده مي کند، حيات مي بخشد و بر مي انگيزد.جد من برتر بود، زندگي را بدرود گفت. پدرم که از من بهتر بود، با دنيا وداع کرد. مادرم و برادرم که از من بهتر بودند، رخت خويش را از اين ورطه بيرون کشيدند. صبور بايد بود، شکيبايي بايد ورزيد، و حلم بايد داشت...
... امام اگر بگذارد، حرف هاي خواهر با او تمامي ندارد. سر خواهر را بر سينه مي فشارد و داروي تلخ صبر را جرعه جرعه در کامش مي ريزد: خواهرم! روشني چشمم! گرمي دلم! مبادا بي تابي کني! مبادا روي بخراشي!  مبادا گريبان چاک کني! استواری صبر از سایه استقامت توست؛ حلم در کلاس تو درس مي خواند؛ بردباري در محضر تو تلمّذ مي کند؛ شکيبايي در دست هاي تو پرورش مي يابد؛ تسليم و رضا دو کودکند که از دامان تو زاده مي شوند و جهان پس از تو را سرمشق تعبّد مي دهند؛ راضي باش به رضاي خدا که بي رضاي تو اين کار، ممکن نمي شود.
.....خواهرم: راستي نکند که فردا در گيرودار معرکه، همين سپاه اندک نيز برادرت را تنها بگذارند؟ نکند خيانتي که پشت پدر را شکست، دل فرزند را هم بشکند؟ مگر همين چند صباح پيش نبود که معاويه فرماندهان و نزديکان سپاه برادرت مجتبي را يکي يکي خريد و او را تنها و بي ياور ناچار به عقب نشيني و سکوت کرد؟ اين را بايد به حسين بگويي. خوب است در ميانه ي نمازها سري به حسين بزني، هم ديداري تازه کني و هم اين نکته را به خاطر نازنينش بياوري. اما نه! انگار اين بوي حسين است، اين صداي گام هاي حسين است که به خيمه ي تو نزديک مي شود و اين دست اوست که يال خيمه را کنار مي زند و تبسم شيرينش از پس پرده طلوع مي کند. هميشه همين طور بوده است. هر بار دلت هواي او را کرده، او در ظهور پيش قدم شده و حيرت را هم بر اشتياق و تمنا و شيدايي ات افزوده. تمام قد پيش پاي او بر مي خيزي و او را بر سجاده ات مي نشاني. مي خواهي تمام تار و پود سجاده ات از بوي حضور او آکنده شود.
 و اماچه شبي است عاشورا ! عرش تا بدين پايه فرود آمده است يا زمين زير پاي تو تا جايگاه اوج گرفته است؟ حسين، اين خطه را با خود تا به عرش بالا برده يا عرش به زير پيکر حسين بال گسترده است؟
اين جا کربلاست يا عرش خداست؟! اگر چه خسته و شکسته اي خواهرم! اما نمازت را ايستاده بخوان! و پيش روي خدا منشين!
.... و اکنون: چه خوش است روشنایی ضمير کساني که حسین را در تداوم راه خویش تنها نگذاشته اند و حتی درپس هر نماز، خاضعانه مي ايستند و بر امامان خويش سلام مي دهند و صلوات نثار مي کنند….
صلي الله عليک يا ابا عبدالله
فرارسیدن ماه پر فیض و برکت محرم و سالروز شهادت سردار حماسه کربلا، امام حسین (ع) و 72 تن از یاران باوفایشان تسلیت باد.



   

تعداد بازدید:   ۱۱۶۲
     
 

موارد مرتبط


ارسال نظر
ايميل :     
نام و نام خانوادگی :  
نظر :
 
حروف تصویر بالا :   
 
 

لینک به این صفحه
< >